قشنگترین احساس من دوستت دارم

 

                 

 

                            

 

                        قشنگترین احساس من دوستت دارم

 

 

دوباره آمدم از فرسنگها دور آمدم .

 

 

آمدم که در کنار تو باشم در کنار تو غزلهایت را بخوانم عزیزم.

 

 

دوباره آمدم که قشنگترین واژه ی هستی را نثارت کنم

 

 

آمدم تا ثانیه های خوشی را برایت بوجود آورم این قشنگترین سهم من و توست

 

 

آمدم تا جای خالی دلتنگیهایت را پر کنم غزل مهربانم

 

 

آمدم تا روز تولد زیبایت را خودم برایت جشن بگیرم در کنار تو عزیزم

 

 

از دنیایی دور آمدم هر چند دیر آمدم ولی آمدم تا باز هم از عشق برایت شعر بخوانم

 

 

وتوسربرروی شانه ام بگذاری و من با غرور از عشق بگویم

 

 

 و با بوسه ای بر روی گونه ات کمی ازدل تنگی که داشتی بکاهم.

 

 

دوباره آمدم تا ساحل امن آرامشت باشم دریای طوفانی من.

 

 

آمدم تا دقایق زیبای نیلوفری را تقدیم اون لحظه هایی کنم که تو

 

 

 به انتظار من سپری میکردی عزیزم.

 

 

من فقط برای تو هستم برای همین آمدم زیرا من جز تو هیچ پناهی ندارم

 

 

آمدم تا قرار دل بیقرارت باشم آرامش چشمان گریانت باشم

 

 

آمدم تا دوباره صبح زندگی ام را با طلوع چشمان رویایی ات آغاز کنم

 

 

دوباره آمدم تا به تو بگویم عشق تو آسمانی ترین نعمتی است که خدا به من ارزانی داشته

 

 

بعد از مدتها آمدم از فاصله هایی دور از دشتهای خاکستری آمدم تا با گرفتنت در آغوشم

 

 

تمام خستگیهای این مدت را به دست باد بسپارم.

 

 

آمدم تا بوی خوش عطر گیسوان زیبایت را که رایحه ی محبت میدهد استشمام کنم.

 

 

غزل عزیزم دستهایم خالی چشمهایم از عشق خیس است.

 

 

تنها چیزی که میتوانم تقدیمت کنم ساحل قلبم است که فقط برای توست

 

 

 این تنها دارایی من است.

 

  آرام بخش قلب من تا همیشه دوستت دارم 

 

   

 

                  

                      

                   

 

لينك | نوشته شده در 2009/7/29ساعت 11:13 توسط غـــــــــزل |

کاش میدانستی بی تو.....بی تو

 

                 

 

                                        کاش میدانستی بی تو.....بی تو   

 

 

هیچ گاه چشمان زیبایت را به چشمان خسته ی من ندوختی تا بدانی این

 

 

نگاه خسته ی من رد پای چه کسی را جستجو میکند.

 

 

هیچ گاه از داغی دستانم رنگ و روی پریشانم درد درونم را نشناختی

 

 

و من را غمگین و خسته از دوری تو دل به تنهایی ام سپردی.

 

 

هیچ گاه با سخن مهر آمیزی اندوه قلبم را نکاستی ولی با همه ی این ها

 

 

من داغ بی مهری تو را به جان خریدم

 

 

راستی با توام ای امید زندگی پر اندوه من کاشکی نیم نگاهی گذرا

 

 

 بر گذرگاه خود می انداختی.

 

 

کاش میدانستی بی تو دستانم سرد می شود. بی تو لبخندم پر پر می شود.

 

 

به امید نیم نگاه تو در کنار گذر گاهت خوش ایستادم .

 

 

                

                   

                  

 

 

                          

                

                          

 

لينك | نوشته شده در 2009/7/26ساعت 12:2 توسط غـــــــــزل |